Week 4 Echt zien

De vastentijd nodigt ons elk jaar opnieuw uit om even te vertragen. Veertig dagen lang worden we uitgenodigd om stil te worden, om naar binnen te keren en ons leven opnieuw af te stemmen op wat werkelijk van belang is. Het is een tijd van herbronning, van bewust leven, van dieper kijken.

Deze week staat het zien centraal. Niet het vluchtige kijken dat alles voorbij laat gaan, maar het aandachtige zien dat ruimte maakt voor betekenis. Het zien dat verder gaat dan de buitenkant en ons verbindt met wat wezenlijk is.

‘Alleen met het hart kan je goed zien,’ zegt de vos tegen de Kleine Prins. ‘Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.’ Die woorden nodigen ons uit om met andere ogen te kijken: naar de wereld om ons heen, naar de mensen die we ontmoeten, en ook naar onszelf.

Reflectievragen voor deze week:

• Wie heb jij vandaag écht gezien?

• Waar heb je iets mogen opmerken van het schone, het ware of het goede?

• Wanneer ving je een glimp op van iets dat dieper gaat dan het alledaagse?

•  Zien vraagt ook om een bredere blik. Durven kijken naar wat er in onze wereld gebeurt, met open ogen en een open hart, en daarin toch tekenen van hoop blijven ontdekken.

• Misschien was het een klein gebaar, een onverwachte ontmoeting, een moment dat je raakte en even deed stilstaan.

• In dit alles mogen we ook kijken naar Jezus. In zijn manier van leven wordt iets van God zichtbaar: in zijn aandacht voor mensen, in zijn mededogen, in zijn liefde zonder voorwaarden. Waar zie jij dat vandaag gebeuren?

• Misschien klinkt daarin ook een persoonlijke uitnodiging: om zelf zo te leven dat liefde zichtbaar wordt, hier en nu, op jouw manier.

• Wanneer heb jij de liefde van God gezien in jezelf, in een ander, in wat je gegeven wordt?

Neem deze vragen mee deze week. Laat ze zachtjes met je meegaan. Misschien openen ze je blik voor wat er al is, maar vaak onopgemerkt blijft.

Johannes 9, 1-41: Jezus en de blindgeborene

(@Bijbel in 1000 seconden, Chantal Leterme, www.bijbelin1000seconden.be
Copyright: C. Leterme)